คิดว่าแฟ้มผลงานของยองแจซื้อได้ด้วยเงินเหรอ
แล้วมันรับประกันเหรอว่าถ้าทำตามยองแจ แล้วเยซอจะสอบติด
คุณไม่วางแผนเลยได้ยังไง ทั้งๆ ที่ลูกจะเข้าคณะแพทย์ที่ดีที่สุดในเกาหลี
จัดงานเลี้ยงเพื่อหวังแฟ้มผลงานของยองแจ
คือแผนที่คุณว่างั้นเหรอ
แต่มันคือการต่อสู้ที่ดุเดือดเพื่อให้ได้ข้อมูลมา
คุณไม่เห็นสีหน้าของศจ. ชา ตอนที่ฉันชิงตัดหน้าเขาเหรอ
ฉันจะไม่เปิดเผยแฟ้มผลงานของยองแจ
แต่ว่าฉันจะบอกเคล็ดลับ ที่ทำให้ยองแจสอบติดให้
ประมาณช่วงนี้ของทุกๆ ปี
ธนาคารจะส่งบัตรเชิญไปให้ลูกค้าระดับวีวีไอพี
แต่ความจริงแล้วมันคือ งานประชุมลับที่เชื่อมระหว่าง
แขกระดับวีวีไอพีกับบรรดา สุดยอดผู้เชี่ยวชาญด้านการสอบเข้า
หล่อนรับนักเรียนแค่ปีละสองคนเท่านั้น
ถึงแม้ว่าค่าจ้างจะสูงไปหน่อย
แต่เด็กที่หล่อนเป็นโค้ชให้ สอบติดกันทุกคน
ฉันขอแนะนำตัวก่อนนะคะ
ฉันชื่อคิมจูยองค่ะ
เยซอทำให้ครอบครัวเรา
กลายเป็นตระกูลที่มีหมอสามรุ่นได้ค่ะ
ถ้าคุณแม่ช่วยหนูอีกสักครั้ง เยซอต้องสอบเข้า คณะแพทย์ม. โซลได้แน่นอนค่ะ
ฉันให้เธอพิสูจน์ตัวเองครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย
เข้าใจมั้ย
มีนักเรียนที่ชื่อว่าฮวังอูจูก็ได้ที่หนึ่งเหมือนกันค่ะ
ฉันจะให้เบอร์ของแม่อูจูกับคุณ
ฉันอยากให้คุณตีสนิทกับเธอไว้น่าจะดีกว่า
ได้ยินข่าวเรื่องแม่ของยองแจมั้ยคะ
ถ้าเด็กสอบติดเมื่อไหร่ เราก็จะยุติการติดต่อไว้แค่นั้น
เยซอก็เช่นกันค่ะ
ดูเหมือนบ้านยองแจจะย้ายออกนะคะ
ไม่ใช่คนที่ผอ. ดึงตัวมาเหรอคะ
ผมเจอมันตกอยู่ในห้องนี้น่ะครับ
ดูเหมือนจะเป็นของคนที่อยู่บ้านนี้มาก่อนนะคะ
ของฉันเองค่ะ
คะ
ฉันให้พวกเขายืมไปค่ะ
[ฉันอยากตาย ฆ่าๆ ผมให้ตายไปเลย]
นี่มันอะไรเนี่ย
ฉันต้องออกไปจากบ้านหลังนี้ให้ได้
ตั้งใจเรียนจนถึงตอนนั้นแล้วกัน
เพราะฉันจะได้แก้แค้น
ชีวิตที่เหมือนอยู่ในนรกแบบนี้ ถ้าไม่ได้คาอึล ผมคงทนไม่ได้หรอก
เรารับแกเข้ามาเพราะเห็นว่าแกไม่มีที่ไป
แต่แกตอบแทนที่เราให้กิน เสื้อผ้า และการศึกษาแบบนี้เหรอ
แต่พี่เขาไม่ได้ขอกินฟรีสักหน่อย
พี่เขาทำทั้งซักผ้าและ ทำความสะอาดตั้งแต่ผมสามขวบไม่ใช่เหรอ
กล้าดียังไง
กลับไปเถอะครับ
อย่ามาตามหาผมอีกเลย
เพราะว่าการเป็นลูกของคุณ มันเหมือนตกนรกทั้งเป็น
เธอทำให้พี่มยองจูต้องตาย
แม่ของยองแจตายแล้ว
เหมือนจะมีเรื่องเข้าใจผิดกันนะคะ
เธอเป็นคนบอกให้เขาแก้แค้นไม่ใช่เหรอ
และในตอนที่พ่อแม่กำลังมีความสุขที่สุดอยู่นั้น พวกเขาก็ทำลายความรู้สึกนั้นทิ้งไป
นั่นคือการแก้แค้นที่ดีที่สุด
นี่มันเรื่องตลกชัดๆ
ว่ายังไงนะครับ
และสิ่งที่แย่กว่านั้นก็คือ นี่ไม่ใช่การวิจารณ์
แต่เหมือนเป็นการรับข้อมูล ตามที่คุณพิธีกรต้องการมากกว่า
ชมรมนี้เป็นความต้องการของเด็กๆ จริงๆ ใช่มั้ยคะ
ทำไมเราไม่มาโหวตกันล่ะครับ
- โหวตเหรอ - ค่ะ
ว่าจะให้มีชมรมต่อไปหรือไม่ค่ะ
ไม่เห็นด้วย
ผมขอประกาศว่าเราจะยุบชมรมนะครับ
เธอคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงได้มาก่อเรื่องแบบนี้
คุณเอาแต่พูดธรรมดาแบบนี้
เรามาพูดธรรมดากันเลยมั้ยล่ะ
แกกล้าดียังไง ฉันน่าจะฉีกปากแกออกเป็นชิ้นๆ
เธอจริงๆ ด้วย
แล้วหนูจะทำยังไงต่อไปคะแม่
ไม่มีชมรมวิจารณ์หนังสือแล้ว
ถ้าหนูสอบไม่ติดแพทย์ม. โซล แม่จะรับผิดชอบใช่มั้ย
พาโค้ชคิมกลับมาให้ได้
ใช่แล้ว ยองแจกับเยซอไม่เหมือนกัน
ที่ครอบครัวของยองแจเป็นแบบนั้นก็เพราะคาอึล
ไม่สิ
เป็นเพราะปัญหาในครอบครัว ของยองแจต่างหาก
คราวก่อนฉันคงคิดน้อยไปหน่อย
ช่วยยกโทษให้ฉัน และเริ่มสอนเยซอวันนี้เลยได้มั้ยคะ
ให้จบลงที่นี่เถอะค่ะ
ฉันขออภัยจากใจจริง
ตอนนั้นฉันคงเสียสติไปเองค่ะ
โค้ชคะ ฉันขอร้องล่ะค่ะ
ฉันต้องส่งเยซอให้เข้าคณะแพทย์ม. โซลให้ได้
ฉันต้องทำให้แกเป็นหมอให้ได้ค่ะ
หรือว่าเกิดกรณีคล้ายๆ ครอบครัวของยองแจขึ้นมาอีก
คุณจะยอมรับใช่มั้ยคะ
ฉันถามว่าคุณแม่จะรับมือไหวใช่มั้ยคะ
ใช่ค่ะ
ฉันจะ
รับความเสี่ยงนั้นเองค่ะ
ฉันจะรับความเสี่ยงนั้นเองค่ะ
ตั้งแต่เย็นนี้โค้ชโจจะเป็นคนไปรับเยซอนะคะ
และเยซอจะต้องกลับบ้านช้าหน่อยช่วงนี้
เพราะว่าเธอต้องเรียนเรื่องที่ไม่ได้เรียน
ขอบคุณนะคะโค้ช
ยองแจ
นี่ยองแจ
- ยองแจ - หยุดนะ
คุณแม่ครับ
ไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ
ยองแจ
น้ารู้ว่าเรารู้สึกยังไง
น้ารู้จ้ะ
น้าหลบไปครับ ผมจะมาฆ่าผู้หญิงคนนี้
ยองแจ
ทำแบบนี้แม่เราก็ไม่ฟื้นขึ้นมาหรอก
ก็ใช่ไงครับ
เพราะงั้นเธอถึงต้องตายตามไปไงครับ
เพราะเธอทำให้แม่ของฉันต้องตาย
มันคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ ถ้าเธอไม่บอกให้ผมแก้แค้น
ยองแจ
ทำแบบนี้ไม่ได้นะ
โค้ชคิม
เธอก็แค่
ใช้ความรู้สึกของเธอ เพื่อทำให้การเรียนมีประสิทธิภาพก็เท่านั้นเอง
ใช่แล้ว
ฉันแค่ทำให้ดีที่สุดเพื่อให้เธอสอบผ่านเท่านั้นเอง
ดีที่สุด
ดีที่สุดงั้นเหรอ
สำหรับคุณ คงคิดว่ามันคือสิ่งที่ดีที่สุด
แต่สำหรับผมกับแม่แล้วมันคือสิ่งที่เลวร้ายที่สุด
คุณก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา แต่กลับยืนดูอยู่เฉยๆ
เธอคิดแบบนั้นเลย
ไม่มีครูคนไหนอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้หรอก
อย่ามาโกหก
ถ้ารู้สึกผิดจริง
แล้วทำไมไม่ยอมรับสายล่ะ
บอกแล้วไงว่านั่นมันเป็นกฎ ที่ฉันจะไม่รับสายของเธอ
กฎของฉันก็คือ จะไม่มีการติดต่อ
กับนักเรียนอีกหลังจากพวกเขาสอบผ่านแล้ว
กฎเหรอ
ยองแจ
ต่อให้แม่ผมตายอย่างนั้นเหรอ
ต่อให้ผมต้องเป็นแบบนี้ด้วยงั้นเหรอ
เธอไม่ควรทิ้งแม่เธอไปสิ
ใช่แล้ว ยองแจ
เราไม่ควรทิ้งแม่ของตัวเองไป ไม่ว่าเธอจะเกลียดเขาแค่ไหนก็ตาม
คนเป็นแม่น่ะ ทำตัวเข้มแข็งต่อหน้า เพื่อให้ลูกประสบความสำเร็จ
ต่อให้ลับหลังต้องร้องไห้ก็ตาม
ถ้ามันเป็นสิ่งไม่ดีแม่เธอจะทำเหรอ
เธอคงไม่ทำแบบนั้นถ้าเธอไม่รู้สึกเจ็บปวด
พี่มยองจู
รักเธอมากกว่าชีวิตตัวเองอีก
รู้หรือเปล่า
ยองแจ
อย่างน้อยก็คิดถึงแม่หน่อย
รักผมเหรอ
โกหก
เป็นเรื่องโกหกทั้งนั้น
แม่บอกว่าจะฆ่าตัวตายถ้าผมสอบไม่ผ่าน
แม่บอกจะฆ่าตัวตาย ถ้าผมไม่ใช้ชีวิตอย่างที่เธอต้องการ
แบบนั้นจะเรียกว่าความรักได้ยังไง จะทิ้งผมไปด้วยความตาย
จะเป็นความรักได้ยังไง
คิดว่าแม่ฆ่าตัวตายเพราะเรื่องแบบนั้นเหรอ
ทำไมถึงไม่รู้จักแม่ตัวเองเลย
ก็เธอบอกเองว่าไม่อยากเจอเขาอีก
เธอต้องการที่จะตัดความสัมพันธ์ กับเขาไม่ใช่เหรอ
เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้น
ทุกอย่างเป็นเพราะผู้หญิงคนนั้น
หลบไป
ไม่นะยองแจ
- ไม่นะ - บอกให้หลบไป
คุณแม่เยซอ ไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ
หนีไป
คุณแม่เยซอ
คุณแม่เยซอคะ
ตัด
- เรียบร้อยแล้วครับ - ขอบคุณค่ะ
ดีนะคะที่ไม่เป็นอันตรายไปมากกว่านี้
โชคดีที่โค้ชไม่เป็นอะไรนะคะ
แล้วยองแจเป็นยังไงบ้างคะ จับได้มั้ย
เขาหนีไปได้ค่ะ
แล้วเขาจะเป็นยังไงคะ
น่าจะแจ้งความไว้หน่อยนะคะ
ฉันไม่คิดจะทำแบบนั้นหรอกค่ะ
เขาคงรับมือกับเรื่องนี้ไม่ไหว เลยต้องหาคนรับผิดแทน
สิ่งที่ฉันภาวนาตอนนี้ ก็คือขอให้เขาดีขึ้นค่ะ
คุณทำให้ยองแจขนาดนี้
ฉันขอโทษจริงๆ ที่เข้าใจผิดค่ะ
ไม่เลยค่ะ ฉันต่างหากที่เป็นหนี้คุณแม่
โค้ชคะ
จะไม่เกิดเรื่องแบบยองแจ
- กับเยซอใช่มั้ยคะ - คุณแม่คะ
เยซอกับยองแจไม่ใช่คนเดียวกันนะคะ
ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
ฉัน
จะดูแลเยซอให้ดีที่สุดค่ะ
ฉันเชื่อโค้ชค่ะ
"การกระทำแบบนี้ถือว่า มีเจตนากระทำผิดกฎหมายทางอาญา"
"เนื่องจากพวกเขา วางแผนไว้ก่อนที่จะลงมือขโมยของ"
"ถ้าพบเห็นการกระทำแบบนี้ คุณต้องหยุดการกระทำของพวกเขาทันที"
"พ่อแม่ควรจะแสดงความรักและให้ความสนใจ..."
สุดท้ายแล้วก็มาจากพ่อแม่สินะ
ทำยังไงดีนะ
ตอนเด็กผมก็เคยขโมยของนะ
คุณเหรอคะ
ตอนนั้นน่าจะประมาณช่วงเข้ามัธยมต้น
หลังจากพ่อกับแม่เสียชีวิต
ผมเข้าไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า ที่พ่อแม่ของคุณดูแลอยู่
น่าจะสองปีหลังจากนั้น
ผมอยากได้รองเท้าผ้าใบคู่หนึ่งมาก
หลังจากคิดพิจารณาอยู่สองสามวัน
ก็ทำใจและก็ขโมยรองเท้าผ้าใบของเพื่อน
แม่ของคุณท่านรู้เรื่อง
และท่านก็พาผมไปหาแม่ของเพื่อนวันนั้นเลย
เธอไปขอร้องให้แม่เพื่อนยกโทษให้ เธอไม่ได้เลี้ยงลูกให้เป็นแบบนี้
อาจเป็นเพราะว่าเห็นท่านขอร้องแบบนั้น
หลังจากวันนั้นผมก็คิดเลยว่า จะไม่ขโมยของใครอีก
พอได้ยินแบบนี้แล้ว
บทบาทของพ่อแม่สำคัญมากเลยนะ
ฉันว่าฉันควรไปบอกบรรดาแม่ๆ ของพวกเขา
แล้วถ้าพวกเธอทำให้คุณเสียหน้าอีกล่ะ
แถมยังคิดว่าคุณเป็นสาเหตุทำให้ ชมรมวิจารณ์หนังสือปิดไปอีก
ฉันสงสารเด็กๆ
พวกแกจะต้องเครียดขนาดไหนกันนะ ที่ต้องทำแบบนั้น
ไม่รู้เหรอว่ามีเวลากินข้าวเย็นแค่ 30 นาที
ไปทำอะไรกันอยู่ถึงได้เข้าเรียนสายสิบนาที
ไม่ได้เข้าไปนั่งรอเรียน
แต่เข้าสายสิบนาทีเนี่ยนะ
สิบนาทีแก้โจทย์ได้ตั้งกี่ข้อแล้ว
อูซูฮัน
มัวแต่ไปทำอะไรกันอยู่ห้ะ
ก็ป้าเขาบอกว่าจะมาเราก็เลยรอ
นี่!
ป้าเหรอ
ป้าไหน
ใครเหรอเยบิน
โกหกทำไม
นั่นมันเมื่อวาน วันนี้ป้าส่งข้อความมาบอกแล้วว่ามาไม่ได้ไง
อูซูฮัน
จะให้แม่โมโหจริงๆ ใช่มั้ย
เรื่องจริงนี่นา
เราสายเพราะรอป้าที่เป็นนักเขียนนั่น
อยากตายหรือไง
บอกให้เลิกโกหกไง
ป้าที่เป็นนักเขียนเหรอ
หมายถึงแม่อูจูน่ะเหรอ
เธอต้องการอะไรกันแน่
แบบนี้ได้เหรอ ได้เหรอคะคุณพี่
หล่อนอยากได้ข้อมูลไปเขียนหนังสือ และสัญญาจะไปกินข้าวเย็นกับเด็กๆ
แต่ไม่ได้ไป
เด็กๆ มัวแต่รออยู่เลยเข้าเรียนสายสิบนาที
หล่อนไปนัดเจอเด็กๆ โดยที่ไม่ได้ขอเราก่อนงั้นเหรอ
นั่นล่ะที่ฉันจะบอก
เป็นใครถึงได้มานัดเจอลูกคนอื่นแบบนี้
นัดแล้วก็ไม่ยอมมา
เป็นบ้าหรือไง
ทำลายชมรมวิจารณ์หนังสือ คราวนี้เด็กๆ เหรอ
ก็ใช่ไง
คราวนี้ฉันไม่ปล่อยไปแน่
- ไปเจอเธอกันดีกว่า - ไม่ได้ๆ
ตอนนี้เธออารมณ์ร้อนเกินไป
ถ้าเราใช้อารมณ์เราแพ้หล่อนแน่นอน
เดี๋ยวฉันจัดการให้ ฉันจะทำให้เด็กๆ ไม่เข้าเรียนสายอีกเด็ดขาด
ผู้หญิงแบบนั้นต้องเจอแบบฉันนี่
มัวแต่พูดแบบนุ่มนวลแบบคุณพี่ หล่อนไม่มีทางฟังหรอก
อย่างหล่อนต้องเจอคนมีประสบการณ์สอนซะบ้าง
ให้ตายสิ
รีบไปเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการหล่อนเอง
ให้ตายสิ
คุณพี่จัดการหล่อนเลยนะ
อย่าให้หล่อนไปทำแบบนี้กับเด็กๆ อีก
ให้ตายสิ อะไรของเขากันนะ
ดื่มอะไรทุกวี่ทุกวันแบบนี้
ที่รัก
หุบปากไปเลย
สามีกลับมาแล้วจ้า
ป้าคะ
แม่หนูอาจไปหาป้าที่บ้านนะคะ
แม่เธอเหรอ ทำไมล่ะ
ซูฮันไปโกหกเอาไว้น่ะสิคะ
ว่ารอป้าอยู่เลยเข้าสายสิบนาทีค่ะ
จริงเหรอ
โทรมาเพราะเป็นห่วงป้าสินะ
น่ารักจริงๆ
แล้วทำไมถึงเข้าเรียนสายล่ะ
อะไรนะคะ
คือว่า...
หนูไปเจอเพื่อนมาน่ะค่ะ
แบบนี้นี่เอง
โอเค ไม่ต้องกังวลไปนะ
เดี๋ยวป้าคุยกับแม่เราเอง
แล้วป้าจะมาเก็บข้อมูลเมื่อไหร่คะ
ทำไมล่ะคะ
หนูอยากช่วยนะ
น่าเสียดายจัง
ค่ะ
เข้าใจแล้วค่ะ
ป้าก็ฝันดีนะคะ
คังเยบิน
ได้ยินมาว่านัดกับแม่อูจูไว้เหรอ
ป้าเขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
หนูบอกเองว่าอยากช่วย
เหรอ
เข้าใจแล้ว
เยบิน
ตั้งแต่พรุ่งนี้แม่จะเป็นคนไปรับลูกเอง
ไม่ต้องไปดูแลพี่เขาเหรอ
ไหนว่าไม่มีโค้ชแล้วไง
เธอมีโค้ชแล้ว เพราะงั้นไม่ต้องเป็นห่วงนะ
และตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป
สแกนนิ้วทุกครั้ง ที่ออกไปและกลับมาจากกินข้าวเย็น
จะจับตาดูแบบเรียลไทม์เหรอ
หนูเป็นอาชญากรหรือไง
ไม่ได้จับตาดูเสียหน่อย
แม่แค่เป็นห่วงและกังวลเฉยๆ
หนูรู้มั้ยทุกครั้งที่แม่ได้ข้อความ
ว่าทุกครั้งที่หนูไม่อยู่ในห้องเรียน แม่กังวลขนาดไหน
น่ารำคาญจริงๆ
แค่ครึ่งชั่วโมงหนูจะทำทุกอย่างทันได้ไง
ครึ่งชั่วโมงมันน้อยไปที่จะกินและก็เล่นใช่มั้ยลูก
ถ้างั้นแม่เอาข้าวเย็นไปให้เอามั้ย
จะได้ไม่ต้องออกไปข้างนอก
ไม่ต้องเลย
ไม่เป็นไร
แม่จะกะเวลาแล้วเอาข้าวเย็นไปให้หนูเอง
บอกว่าไม่ต้องไง
เดี๋ยวสแกนนิ้วให้ แค่สแกนก็พอแล้วหนิ
เอาแบบนั้นเหรอ
ก็ได้
น่ารำคาญจริงๆ
แอบนัดเจอลูกฉันเหรอ
ตอนนี้มาเจอกันหน่อยได้มั้ย ฉันรออยู่ที่ห้องสมุด
ถ้าอยากเจอเด็กๆ
ก็ควรบอกแม่พวกเขาก่อนไม่ใช่เหรอ
โทษทีนะ
ฉันก็ลืมคิดไปเลย
คุณแม่อูจู
ตอนนี้ฉันมาพบคุณ ในฐานะผู้ปกครองของเด็กคนหนึ่ง
ที่นี่มีแค่เราเอง
พูดธรรมดา
- และตรงๆ เลยไม่ได้เหรอ - คุณแม่อูจู คุณปล่อยให้อูจู
ทำตามที่ต้องการคุณเลยอาจยังไม่รู้
ฉันดูแลแม้กระทั่งตารางเวลาของเด็กๆ ค่ะ
ฉันไม่ยอมให้เด็กเข้าเรียนสายแม้แต่วินาทีเดียว
พวกเขาไม่มีเวลาให้คุณหรอกค่ะ
ในอนาคตห้ามติดต่อกับเด็กๆ อีก
ไม่ว่าจะทางไหนก็ตาม
จะส่งข้อความ โทรหา หรือช่องทางอื่นๆ
- ได้ค่ะ - ฝากด้วยนะคะ
ฉันมาที่นี่เพราะมีเรื่องที่จะพูดเหมือนกัน
มันเป็นเรื่องที่ไม่ควรจะพูด
แต่เมื่อวานตอนไปที่แทชีดง
- ฉันเห็นเยบินกับซูฮัน... - แม่อูจูคะ
ไม่เข้าใจที่พูดเหรอคะ
ไม่ต้องยุ่งเรื่องของคนอื่นค่ะ
ทำไมถึงสนใจเรื่องลูกของคนอื่นนักล่ะคะ
ช่วยฟังที่ฉันจะพูดก่อนได้มั้ยคะ
เอาเวลาไปดูแลลูกตัวเองเถอะค่ะ
อย่ารั้นนักเลย
ฉันจะคิดว่าคุณเข้าใจแล้วนะคะ
ฉัน
ไม่รู้จะทำยังไงเลยนะคะ
ฉันเชื่อใจโค้ชคิมนะคะ
สามีของฉันก็สัญญาแล้วว่าจะไม่เข้าไปยุ่ง
ผมแค่บอกความต้องการ ของท่านประธานเท่านั้นครับ
เหตุผลคืออะไรคะ
ทำไมถึงไม่ยอมมาเป็นโค้ชให้ลูกของเราคะ
ผมไม่แน่ใจนะครับ แต่ว่าคงมีนักเรียนคนอื่น ที่มีเปอร์เซ็นต์ที่จะได้มากกว่า
นักเรียนที่มีโอกาสที่จะได้มากกว่าเหรอคะ
เธอกลับไปโค้ชให้เยซออีกแล้วเหรอคะ
- ล้อเล่นกันอยู่หรือไง - เอากลับมานะคะ
- เอามานี่เร็ว - คุณมาวุ่นวายกับบ้านของผม
แล้วตอนนี้บอกว่าจะไม่มาเป็นโค้ชให้งั้นเหรอ
พวกเธอช่างหยิ่งจริงๆ
ให้โค้ชคิมจูยองมาคุย
ตอนนี้เธอไม่อยู่ครับ
เธอสั่งให้โทรมาบอกแล้วออกไปข้างนอกงั้นเหรอ
เอาเบอร์ของเธอมาเดี๋ยวนี้
ขอโทษนะครับ เกรงว่าจะไม่ได้
พวกเธอนี่มัน
พวกเธอก็แค่ติวเตอร์ คิดว่าฉันจะโง่หรือไง
โค้ชโจ
รู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร ฮัลโหล
ฮัลโหล
นี่!
พวกคนโง่เหล่านั้นทำตัวเป็นผู้เชี่ยวชาญ
ประเทศเกาหลีสิ้นหวังแล้ว
พวกเขาทำแบบนี้เพราะว่าหาเงินได้ง่ายไง
ติวเดี่ยวเหรอ
รู้หรือเปล่าว่าติวเดี่ยวหมายความว่าไง
พวกคนไม่มีการศึกษา เป็นผู้เชี่ยวชาญงั้นเหรอ
ไม่มีทางเลือกแล้ว
ฉันจะทำเอง
ฉันคิดว่าจะขายอพาร์ตเมนต์ในมาโพ
แต่ตอนนี้ไม่ต้องแล้ว
ฉันต้องจัดตารางให้เด็กๆ ก่อน
โค้ชไม่จำเป็นต้องมีใบรับรองหรอก
ฉันไม่มีทางด้อยไปกว่าเธอหรอก
คอยดูได้เลย
[สีเทียนนุ่มๆ]
ไปพาหมอมา
ไปพาหมอมาเดี๋ยวนี้
ใจเย็นก่อนนะครับ
หมออยู่ไหน
แกเองเหรอ
แกใช่มั้ย
ผมจะช่วยเองครับ
นี่ผ่าตัดโดยหมอคังเหรอ
ครับ
แต่ว่าเดี๋ยวนี้
คนไข้ที่ผ่าตัดกับหมอคัง ยื่นคำร้องกันมาเยอะมากเลยครับ
คุณครับ
การผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดีนะครับ
ตอนนี้อาจรู้สึกไม่สบายตัวไปบ้าง
เพราะเส้นประสาทของกระดูกสันหลัง ข้อที่สามและสี่ ยังทำงานได้ไม่เต็มที่
แต่ไม่ได้อันตรายอะไรครับ
ผมจะรับผิดชอบ จนกว่าจะฟื้นตัวนะครับ
ฉันทำงานที่โรงพยาบาลมาห้าปี
แต่เพิ่งเคยเจอหมอแบบอาจารย์ฮวังเป็นครั้งแรก
ทำไมล่ะ
เขาหยุดคนที่ถือมีดเข้ามาในห้องฉุกเฉิน
และยังนิสัยดีอีกต่างหาก
คนไข้ทุกคนมีความสุขหมดเลย
ขนาดอินเทิร์นที่ทำพลาดโกนหัวคนไข้
อาจารย์ยังไปขอโทษคนไข้ แบบโค้ง 90 องศาเลย
อาจารย์หมอฮวังน่ะเหรอ
- อืม - ด้วยตัวเองเลยเหรอ
- ใช่ - ใช่
ถ้าเป็นอาจารย์หมอคนอื่นนะ
ก็จะหลบไปข้างหลัง และใช้พวกเราเป็นโล่มนุษย์
เขาต้องทำแบบนั้นอยู่แล้ว
พวกเขาฉลาดจะตาย
ไหนๆ ก็พูดออกมาแล้ว
เมื่อวานก็มาอีกแล้วเหรอ "กบ" อะ
อย่าพูดเลย
เดือนนี้มาสี่ครั้งแล้ว
ตรงๆ เลยนะ อาจารย์หมอคัง ควรจะไปคุยกับเขาสิ
ทำไมหมออีต้องมาคอยตามเช็ดให้ด้วย
อะไรนะ
ทำไม
มีอะไรเหรอ
ให้ตายสิ ใครวะ
ตามเช็ดเหรอ
พวกเขาฉลาดจะตายเหรอ
ขอโทษครับ
นายเอาแต่นั่งฟังเหรอ
ทำไมไม่ปกป้องหัวหน้าตัวเองเลย
กินให้อร่อยนะ
ขอโทษครับ
ไอ้เด็กพวกนี้
พวกเด็กแผนกประสาทศัลยศาสตร์ ทำตัวกร่างก็เพราะหมอฮวัง
เขาให้พวกปีหนึ่งหยุดอาทิตย์ละสามวันได้ยังไง
- บ้าไปแล้ว - บ้าไปแล้วน่ะสิครับ
ทำไมถึงให้พวกปีหนึ่งได้หยุดขนาดนั้น
เจ้าหน้าที่แผนกเราพูดอะไรไม่ได้ เพราะแผนกประสาทศัลยศาสตร์
หลังจากที่เขาพูดเรื่องกฎหมายหมอบ้าน
"กบ" ก็เงียบไปเลยนะครับ
แต่เขาจะกลับมาถ้าหัวหน้าโอเค
หัวหน้าน่าจะจ้างการ์ด
บอดี้การ์ดอะไร
หมอจะกลัวคนไข้ได้ยังไง
เราแค่ทำหน้าที่ของเรา
ไอ้บ้านั่นถือมืดเดินไปทั่วเลยนะครับ
แล้วคุณจะไม่เป็นห่วงความปลอดภัย ของตัวเองได้ยังไง
ผมนี่นะ...
หัวหน้าครับ
หัวหน้า
ไปไหนของเขานะ
แต่ว่าช่วงนี้คนไข้ที่ผ่าตัดกับหมอคัง
ยื่นคำร้องกันมาเยอะมากเลยครับ
ผมเองนะ
ช่วยส่งรายชื่อคนไข้ของหมอคัง ที่ยื่นเรื่องร้องเรียนมาหน่อยสิ
ผมขอดูผลเอ็มอาร์ไอด้วยได้มั้ย
คุณซูอิมคะ
พักบ้างเถอะค่ะ
ให้ตายสิ
ไม่คิดมาก่อนเลยนะคะเนี่ย
มหาลัยสำคัญก็จริง
แต่คุณต้องจ่ายเงินมากขนาดนั้น เพื่อจ้างติวเตอร์ส่วนตัวเลยเหรอคะ
เพราะว่าทุกคนอยากให้ลูกตัวเองได้ดีนี่คะ
เอาจริงๆ คือฉันพูดเรื่องนั้นเยอะไม่ได้หรอกค่ะ
เพราะฉันก็คิดเหมือนกัน
ปัญหาก็คือ วิธีของสามีฉัน มันผิดไปหมด
ตอนที่เด็กๆ เข้าไปในห้องอ่านหนังสือ ฉันนี่หายใจไม่ทั่วท้องเลยค่ะ
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาจะอดทน ได้จนจบม.หก มั้ย
เวลามีเรื่องแบบนี้คุณรับมือยังไงคะ
คุณควรเริ่มทำในสิ่งที่คุณทำได้ก่อนค่ะ
สิ่งที่ฉัน
ทำได้เหรอคะ
คุณคงทนดูอยู่เฉยๆ ไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าลูกๆ ต้องหวาดกลัวขนาดนั้น
คุณต้อง
ดูแลเด็กๆ
และปกป้องพวกเขา
เพราะว่าคุณคือแม่
ใช่แล้วค่ะ
ฉันเป็นแม่ของพวกเขา
ฉันต้องสู้
พอมาคิดดูแล้ว
ฉันก็ควรทำสิ่งที่ฉันควรทำเหมือนกัน
ฉันก็มีการบ้านเหมือนกันค่ะ
เยบิน
ป้าคะ
มีอะไรหรือเปล่าไม่เห็นโทรมาก่อน
เยบิน
- หนูจ่ายเงินแล้วหรือยัง - ค่ะ
จ่ายแล้วค่ะ
หนูจ่ายแล้ว
ป้าคิดว่าหนูขโมยมาเหรอคะ
ป้าเห็นนะ
เมื่อสองวันก่อนเรามาที่นี่ใช่มั้ย
วันนั้นที่ฉันกลับบ้านไปก่อน
เพราะว่าตกใจ
เยบิน
ทำแบบนี้มันไม่ดีนะ
ไปจ่ายเงินค่าขนม และขอโทษเจ้าของร้านกัน
ขอโทษอะไรคะ หนูจ่ายเงินไปแล้ว
เยบิน
ป้าชอบหนูมาก
เลยปล่อยไปไม่ได้
เข้าไปข้างในกัน
ปล่อยหนูนะ
- เดี๋ยวสิคะ - เข้าไป
ปล่อยหนูนะ เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับป้าล่ะ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ
คุณคะ
เด็กคนนี้เขามีอะไรจะบอกค่ะ
พูดเร็ว
จะไม่พูดเหรอ
ถ้างั้นฉันพูดเองนะ
ขอโทษด้วยนะคะ
เขายังไม่ได้จ่ายเงิน
เธอจ่ายเงินแล้วครับ
เธอจ่ายเงินแล้วไม่ใช่เหรอ
อะไรนะคะ
จ่ายแล้วนี่ 1,500 วอน
น่ารำคาญจริงๆ
ทางนี้เลยครับ
สอง สาม
สวัสดีค่ะ
คนจะทักมันก็ต้องมีอารมณ์ทักสิคะ
อะไรนะคะ
ไม่กี่วันก่อนได้เจอพี่ซอจินใช่มั้ยคะ
เพราะว่าพี่ซอจินเขาเป็นผู้ดี เขาถึงได้ไม่กล้าพูดแรงๆ
แต่ว่า
หยุดมาใส่ใจเรื่องของลูกคนอื่นได้แล้ว
- แล้วไงคะ - แล้วไงเหรอ
แล้วไงเหรอ
ว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้
ว่าแล้วว่าเธอไม่ยอมแน่ๆ
ฉันคุยกับคุณแม่เยซอไปแล้วค่ะ
ถ้าจะทำให้อารมณ์เสียแต่เช้า เราอย่ามาเจอกันเลยดีกว่า
นี่
ตอนที่คุณทำลายชมรมวิจารณ์หนังสือ
ฉันพยายามอดทนอย่างมากเลยนะคะ
ฉันเคยอยู่แก๊งคุมคังนัมมาก่อน
ฉันทนเห็นปลาอยู่ในโคลนไม่ได้หรอกนะ
จะไปนรกแบบสวยๆ หรือรักษาหน้าไว้
ฉันทำทุกอย่าตามอารมณ์ตัวเอง
เพราะงั้น
จำไว้นะคะ เข้าใจมั้ย
อะไรน่ะ
ทำไมไม่หลีกไปล่ะ
อะไร
มาจากไหนเนี่ย
สามีและลูกๆ ต้องไม่รู้เรื่องแผลของฉันนะ
ค่ะ คุณนาย
คุณควรเริ่มทำในสิ่งที่คุณทำได้ก่อนค่ะ
สิ่งที่ฉัน
ทำได้เหรอคะ
คุณคงทนดูอยู่เฉยๆ ไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าลูกๆ ต้องหวาดกลัวขนาดนั้น
คุณต้อง
ดูแลเด็กๆ
และปกป้องพวกเขา
เพราะว่าคุณคือแม่
- ขอโทษนะคะ - ครับ
ขอยืมอันนั้นหน่อยได้มั้ยคะ
อันนี้เหรอครับ
- ได้ครับ - ขอบคุณค่ะ
ประวัติศาสตร์เกาหลี
เป็นวิชาผ่อนคลายสำหรับพวกเธอเลย
ไม่ว่าจะสอบที่โรงเรียนหรือสอบเข้ามหาลัย
ข้อสอบวิชาประวัติศาสตร์ก็จะยึดจาก
ความรู้พื้นฐานรู้มั้ย
เพราะงั้นครูคิดว่าทุกคนคงเคยเรียนมาแล้ว
ข้ามไปเลยนะ
ตรงนี้ๆ
เรื่องการสถาปนาอาณาจักรชินลา ไปฟังออนไลน์เอานะ
ใครน่ะ
ให้ฟังออนไลน์อีกแล้วเหรอคะ
คลาสออนไลน์สามครั้งต่อสัปดาห์ ตั้งแต่มีนาจนถึงตอนนี้
เป็นคลาสออนไลน์ซะ 17 คลาสจาก 31 คลาส
พวกเธอจะได้เตรียมจีพีเอได้ด้วยไง
คำถามในข้อสอบจะมาจากคลาสออนไลน์
ครูไม่รับคำถามในห้องเรียน เพราะว่ามันเหนื่อยใช่มั้ยคะ
เลยไปสอนคลาสออนไลน์แทน
เงียบๆ
นี่คิมฮเยนา
แล้วมันเป็นปัญหาตรงไหน
ข้อสอบมาจากคลาสออนไลน์แล้วไง
เธอไม่ต้องมายุ่ง
ยังไงเธอเข้าสายอื่นอยู่แล้ว ไม่ต้องมายุ่ง
นี่
คนอื่นไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย จะมาสร้างความวุ่นวายทำไม
ทุกคนโอเคกันหมดเลยเหรอ
ทุกคนฟังคลาสออนไลน์ที่บ้านอยู่แล้ว
เราจ่ายค่าเรียนพิเศษไปตั้งเท่าไหร่
ทำไมเวลาเรียนต้องให้ไปฟังคอร์สออนไลน์ด้วย
- ผมไม่พอใจครับ - คิมฮเยนา
คุณครูรับเงินเดือนทำไมเหรอคะ
เงินเดือนเหรอ
เงินเดือนต้องให้กับคนทำงานไม่ใช่เหรอคะ
ตามมานี่เลย
เธอนี่มันสุดยอดเลยจริงๆ
เธอไม่รู้เหรอว่าเขาพิจารณา กริยาเวลาเรียนในห้องด้วย
แล้วเธอทำตัวดีในคาบนักแหละ
วิชาประวัติศาสตร์แต่กลับเอาเลขขึ้นมาทำ
การประเมินในห้อง
เขาทำไว้เพื่อให้นักเรียนมีส่วนร่วมในห้องเรียน
ฉันแค่สนใจปัญหาที่อยู่ในห้องเท่านั้น
เข้าใจมั้ย
เยส หนึ่งต่อศูนย์ คิมฮเยนาชนะ
เธอทำตัวไม่มีมารยาทและไม่สำนึกบุญคุณ
"คุณครูรับเงินเดือนทำไมเหรอคะ" งั้นเหรอ
นี่
- เธอไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร - หลานของ
- ผอ. - อะไรนะ หลานเหรอ
เสียสติไปแล้วหรือไง
เธอจ่ายค่าติวแค่ครึ่งเดียวไม่ใช่เหรอ
รู้มั้ยว่าที่เหลือใครจ่ายให้
เทอมต่อไปอยากจ่ายเต็มใช่มั้ย
ฉันพูดแค่คำเดียว...
นี่ฮวังอูจู
วันนี้ไปกินข้าวเย็นด้วยกันนะลูก แม่มีเรื่องจะพูดด้วย
ห้องเรียนหนังสือเหรอครับ
สุดยอด
แม่ทำได้ดีใช่มั้ย
ไม่เป็นไรหรอก
ไม่ว่าจะคิดดูกี่ที นี่คือสิ่งที่แม่ควรจะทำ
พ่อต้องเข้าใจแน่
บอกว่าเขาจะเข้าใจไง
แม่
ขอล่ะครับ
สองสามวันนี้ ช่วยไปเที่ยวที่ไหนก่อนไม่ได้เหรอครับ
ผมว่าวันนี้แม่ไม่อยู่บ้านน่าจะดีกว่า
ไม่
แม่มั่นใจมาก
แต่ลูกต้องช่วยแม่ด้วย
พวกเราเหรอ
ช่วยอะไรครับ
บอกพ่อไปตรงๆ
ว่าลูกเครียดขนาดไหน ที่ต้องเข้าไปอ่านหนังสือในห้องนั้น
แม่อยากให้ลูกก่อเรื่องอะไรบ้าง
ดีกว่าที่จะอดทนกับคำพูดของพ่อทุกอย่าง
เราทำก็เพื่อแม่ไงครับ
เวลาพ่อโมโหชอบเอาไปลงกับแม่
"ลงกับแม่" เหรอ ชากีจุน
พ่อลูกไม่เคยทำแบบนั้นเลยนะ
พ่อของลูก...
เขาแค่คุมตัวเองไม่ได้เวลาโกรธ
แต่เขาก็มีเหตุผลนะ
ถ้าลูกพูดออกมาตรงๆ พ่อเขาต้องรับฟังแน่นอน
โอเคมั้ย
โอเคครับ
ผมจะบอกเขาเองครับ
ดีมาก
ต้องบอกนะ
- ครับ - ครับ
เรามาชนกันหน่อยมั้ย
เพื่อชัยชนะของลูกและแม่
- ชัยชนะ - ชัยชนะ
ฉันจะไปกินข้าวกับลูกแล้วถึงจะเข้าบ้านค่ะ
ฉันทำปูดองที่คุณชอบไว้ด้วย
ทานให้อร่อยนะคะ
และก็ฉันซ่อมแซมห้องเรียนหนังสือไปนิดนึงนะคะ
ห้องเรียนหนังสือเหรอ
มีอะไรต้องซ่อมกัน
เยซอ
วันนี้ดูอารมณ์ไม่ดีเลยนะ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
ไม่มีอะไรค่ะ
- นี่ - นี่
- โทษที - โทษๆ
คิมฮเยนา
อะนี่
ฮวังอูจู
ตามจีบคิมฮเยนาอยู่เหรอ
ไอ้บ้านี่ พูดอะไรของนาย
ไม่ใช่ก็บอกไม่ใช่สิ
เยซอชอบอูจูเหรอ
- แน่ใจนะ - แน่ใจครับ
แล้วอูจูล่ะ
ดูเหมือนอูจู
จะชอบคิมฮเยนาครับ
เยซอเริ่มเป็นสาวแล้วสินะ
ฮวังอูจูกับคิมฮเยนา
ไปหาข้อมูลคิมฮเยนามา
ครับ
คิมฮเยนาเริ่มเกมแล้วสินะ
อะนี่
แม่ครับ
กลับมาแล้วเหรอ
กินของอร่อยกับแม่มาเหรอ
ครับ
เพิ่งทานข้าวเย็นเหรอคะ
อืม
ปูดองไม่เค็มเกินไป รสชาติกำลังดีเลยนะ
อร่อยจริงๆ
เข้ากันได้ดีกับข้าวสวยเลย
ขึ้นไปอาบน้ำไปลูกไป
อิ่มแล้วล่ะ
ที่รัก ขอกรรไกรหน่อยสิ
กรรไกรเหรอคะ
ทำไมทำท่าแบบนั้นนะ
นั่นสิ
นี่
ทำอะไรอยู่
ผมคิดดูแล้วนะ
ถึงแม้คุณจะช้ากว่าคนอื่นก้าวนึงเสมอ
แต่คุณก็ทำให้ผมโกรธได้ตลอดเลยนะ
ทำให้โกรธเหรอคะ
คุณว่าฉันทำให้คุณโกรธเหรอคะ
ถ้าคุณเคารพผู้นำครอบครัวจริงๆ
คุณจะไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด
ฉันไม่ได้จะทดสอบความอดทนคุณนะคะ
แต่ว่าเด็กๆ เครียดมากเลย
มันช่วยไม่ได้ที่คุณจะไม่เคารพผม
ผมคงต้องสร้างบรรยากาศ
ให้คุณเคารพผมแล้วมั้ง
เอาบัตรเครดิตมา
บัตรเครดิต
ค่าใช้จ่ายภายในบ้าน จะโอนเข้าบัญชีของคุณอัตโนมัติ
จากนี้เป็นต้นไป
ผมจะให้มันโดยตรงกับคุณเอง
เป็นอาทิตย์ๆ ไป
- อะไรนะคะ - เดือนละสี่ครั้ง
ทุกครั้งที่ได้ค่าใช้จ่ายในบ้าน
รวมถึงค่าดูแลบ้านด้วย
ที่รัก
ส่วนเรื่องห้องเรียนหนังสือ
ทำให้กลับมาเหมือนเดิม
ภายในสามวันด้วย
ฉันทำไม่ได้ค่ะ ไม่
ฉันไม่ทำค่ะ
ไม่ทำเหรอ
คุณทำอะไรไม่ปรึกษา
ไม่สนใจคำสั่ง หรือสิ่งที่ผมบอกไป
และไม่สนใจอำนาจของฉันเลย
ว่าไงนะ
ไม่ทำเหรอ
ไม่ขึ้นไปข้างบนเหรอ
ห้องเก็บเสียงมันเครียดมากเลยนะ
จำที่โค้ชคิมบอกไม่ได้เหรอคะ
คำพูดของผู้หญิงคนนั้นมันสำคัญตรงไหน
ฉัน
จะทำตามวิธีของฉัน
สามวันนะสามวัน
จำไว้ด้วย
[โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยจูนัม]
ไง ลองคิดดูบ้างแล้วหรือยัง
ฉันบอกให้นายมาให้คำตอบวันนี้ไง
จะทำหรือไม่ทำ
ผมจะพยายามครับ
จริงเหรอ
ก่อนหน้านี้ปฏิเสธแทบตาย
ทำไมเปลี่ยนใจล่ะ
ผมเพิ่งเริ่มทำงานได้ไม่นาน
ผมเลยกดดันที่จะต้องรับภาระใหญ่ขนาดนั้น
ประเทศของเรามีอัตราการผ่าตัด ระบบประสาทเยอะไม่ใช่เหรอครับ
ใช่แล้ว
ผมคิดว่าผมคงไม่สามารถนั่งดูเฉยๆ ได้
เพราะงั้นฉันถึง...
ดื่มชาก่อน
เพราะงั้นฉันถึงได้ให้นายมาเป็นหัวหน้าศูนย์ไง
เราเป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนะ
เราจะปล่อยให้คนที่เห็นการทำงาน
สำคัญกว่าคนไข้ ให้รับตำแหน่งนั้นได้ยังไง
มีเรื่องอะไร
จริงเหรอ
[ข่าวด่วน]
[ฮวังชียอง ตกลงเป็นผอ. ศูนย์แล้ว]
คุณออกกำลังกายเป็นประจำมั้ยครับ
- ค่ะ คุณหมอ - ครับ
ขอบคุณค่ะ
สักครู่นะครับ
[ข่าวด่วน]
[ฮวังชียอง ตกลงเป็นผอ. ศูนย์แล้ว]
ฉันเลี้ยงเอง ไปหยิบเลย
[สกายแคสเซิล]
ตัดสินใจถูกแล้วค่ะที่รัก
คุณต้องทำได้ดีแน่นอน
ยินดีด้วยนะคะ
โอ๊ะ
อะไรของเขา
ทำอะไรของเธอเนี่ย
- เกือบชนกันแล้วเห็นมั้ย - เธอมาว่าว่าลูกฉันเป็นขโมยเหรอ
บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่ายุ่งกับลูกฉัน
ฉันคิดว่าจะบอกเธอก่อน
- แต่เธอไม่ให้ฉันพูด - เยบินเป็นลูกฉัน
เธอเป็นใครถึงได้มายุ่งวุ่นวายกับลูกฉัน
เธออาจคิดว่าฉันเข้าไปยุ่งเรื่องของเธอ
แต่ว่าฉันปล่อยผ่านไม่ได้จริงๆ
ถ้าเยบินหยิบของคนอื่นแล้วเธอปล่อยไป...
เยบิน
ไม่ได้เป็นขโมย แค่คลายเครียดเฉยๆ
อะไรนะ
มันเป็นแค่เกมเท่านั้นล่ะ
เธอคิดว่ามันใช้ได้เหรอ
นี่
ตั้งแต่เช้ามืดจนถึงเที่ยงคืน
ต้องเรียนทั้งที่โรงเรียนและที่กวดวิชา
จะไม่เครียดเลยหรือไง
ถ้าฉันทำตามวิธีของเธอ ก็คงให้ลูกไม่ต้องไปเรียนพิเศษแล้ว
แต่ฉันทำไม่ได้
การแข่งขันในโรงเรียนขนาดนั้น ไม่ให้เรียนพิเศษได้ยังไง
ฉันจะจัดการลูกในแบบของฉันเอง
เข้าใจใช่มั้ยคะ
ช่วยลบทุกคลิปที่มีลูกฉันอยู่ในนั้นให้ด้วย
ไม่มีปัญหาครับ
8 เมษายน 18.15 น.
ลบ
18 เมษายน 18.18 น. ลบ
ลบ
- ลบ - เดี๋ยวก่อนค่ะ
ครับ
เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร
มายุ่งทำไมทั้งๆ ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
เลี้ยงแบบนั้น
จะไม่เป็นไรเหรอ
แล้วถ้าแกกลายเป็นขโมยจะทำไง
แล้วเธอ
เลี้ยงลูกแบบนั้นใช้ได้เหรอ
- อูจูไม่เคยขโมยของใคร - มันก็แค่เกม ไม่ใช่ขโมยสักหน่อย
เดี๋ยวพอเข้ามหาลัย ก็เลิกกันไปเอง
เพราะพอเข้ามหาลัยได้ ก็ไม่ต้องเครียดอีกแล้ว
ใช่
ฉันจะทำแบบนี้ ถ้ามันจะทำให้ลูกๆ ขอฉันได้เข้ามหาลัย
ต้องทำแบบนั้นเลยเหรอ
อืม
ฉันทำได้มากกว่านี้อีก
ฉันต้องมั่นใจว่าลูกของฉันต้องมีชีวิตที่ดี
เหมือนฉันให้ได้
สามีของเธอมาจากบ้านเด็กกำพร้าใช่มั้ย
นี่
เธอแต่งงานกับคนที่มีพื้นฐานยากจน
ก็ต้องมีสติให้มากๆ นะ
ถ้าลูกเธอทำแบบนั้น
แล้วเข้ามหาลัยไม่ได้
ในสังคมที่มีแต่การแข่งขัน
คิดว่าเขาจะมีชีวิตดีๆ แบบสามีเธอได้เหรอ
ต่อให้เขามีชีวิตไม่เหมือนพ่อของเขา
ฉันขอแค่เขามีความสุขก็พอ
อย่ามาทำเป็นเท่หน่อยเลย
ต่อให้สามีดีแค่ไหน
หรือเธอประสบความสำเร็จแค่ไหน
ถ้าลูกไม่ประสบความสำเร็จ ก็ไม่มีค่าหรอก
เธอ
ถ้ามายุ่งกับลูกของฉันอีกล่ะก็
ฉันไม่เอาเธอไว้แน่
ทำไมไม่รับสายเลยนะ
คุณพี่
เข้าไปเลยค่ะ
คุณพี่
เปิดกระจกหน่อย
ว่าไง
ทำไงดีคะ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
ผู้บริหารโรงพยาบาลต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
ทำไมถึงทำแบบนั้น
ไหนเขาสัญญาว่าหมอคังจะได้ตำแหน่งไง
แล้วเอาไงต่อดีคะ
จะทำอะไรล่ะ
ก็แสดงความยินดีไปสิ
บ้าไปแล้วเหรอ
ฉันรู้ว่าคุณพี่มารยาทดี
แต่จะมาใจเย็น ในสถานการณ์แบบนี้ไม่ได้หรอกนะ
อยู่ดีๆ คนมาใหม่ก็มาแย่งตำแหน่งสามีพี่ไป
แสดงความยินดีเหรอ
วันที่แม่อูจูย้ายเข้ามาคุณพี่ก็ใจเย็น
หลีดแสดงความยินดีเหรอ
เห็นคุณพี่ทำแบบนี้แล้วฉันจะบ้าตาย
เธอพูดง่ายจังเลยนะ
ฉันแค่เป็นห่วงหมอคังเฉยๆ
สามีฉัน ฉันเป็นห่วงเอง
รู้แล้วค่ะ
ได้ยินข่าวแล้วนะ
เขาเป็นคนของใครหรือเปล่า
ค่ะ
ความสามารถและการศึกษาของเขา สู้คุณจุนซังไม่ได้
คุณแม่ช่วยพูดกับประธานหน่อยได้มั้ยคะ
ถ้าอยากเป็นภรรยาของผอ. ศูนย์ล่ะก็
ทำไมไม่ลงมือเองล่ะ
สร้างตัวตนขึ้นมาหลอกคนอื่น
คือความสามารถพิเศษของเธอไม่ใช่เหรอ
ทุกคนที่สกาย แคสเซิล
ยังเชื่อว่าเธอเป็น ลูกสาวของเจ้าของธนาคารใช่มั้ย
เยซอและเยบินก็เชื่อว่าเธอจบจาก มหาลัยซิดนีย์ใช่มั้ย
เธอหลอกคนอื่นเก่งจะตาย
แต่ช่วยให้สามีประสบความสำเร็จไม่ได้เหรอ
ฉันทำให้จุนซางเลิกกับรักแรก
แต่เธอก็อยากมาอยู่ในจุดนี้
ทำไมถึงมาขอให้ฉันช่วยล่ะ
จะขอให้ใครช่วยล่ะ
และพ่อสามีของเธอ รู้จักกับครอบครัวประธานชเว
แต่ตอนนี้ไม่มีใครต้องการตำแหน่งพิเศษแล้ว
จะบอกให้ฉันใช้เส้นสายเพื่อตำแหน่งของลูกชาย
ทั้งที่เขาเก่งกว่า จบมาจากที่ดีกว่างั้นเหรอ
ขอโทษค่ะ
ไม่ต้องทำอะไรที่ต้องมาขอโทษอีก
ฉันทำให้จุนซางเลิกกับรักแรก
แต่เธอก็อยากมาอยู่ในจุดนี้
คนที่สร้างตัวตนเก่งอย่างเธอ จะมาขอให้ฉันช่วยทำไม
สวัสดีค่ะ
- มาแล้วเหรอฮเยนา - สวัสดีค่ะ
- ขอบใจนะฮเยนา
แม่คะ
หนูซื้อขนมปังถั่วแดงที่แม่ชอบมาให้ด้วย
- แม่โอเคใช่มั้ย - จ้ะ
ทำไมพูดกับแม่แบบนั้น
ผมเป็นเด็กหรือไง
ทำไมต้องให้แม่ช่วยด้วย อายุขนาดนี้แล้ว
แม่ของคุณก็อยากให้คุณเป็นผอ. ศูนย์เหมือนกัน
ผมยิ่งกลายเป็นลูกแหง่ก็เพราะคุณเลย
ท่านเป็นแม่ของคุณนะคะ
คุณจะหลบหน้าเพราะพลาดตำแหน่งงั้นเหรอ
จะไม่รับเหรอคะ
ฮัลโหล
คุณหมอคังจุนซังใช่มั้ยคะ
ใครครับ
ฉัน
ฉันอึนฮเยค่ะ
คิมอึนฮเย
ฉันมีเรื่องจะขอร้องคุณหน่อยค่ะ
[SKY Castle]
ขอร้องเหรอ
อึนฮเย อึนฮเย
เมื่อไหร่จะเลิกตามหาหล่อน
ทำไมพวกเขาถึงอยู่กับคนอื่น ทั้งๆ ที่เจนโลกขนาดนั้น
ฉันจะจัดการคนที่นี่ ให้อยู่ไม่ได้อีกเลย
เรามาตัดสินใจกันหลังจากที่คะแนน สอบกลางภาคออกเถอะค่ะ
ถ้าคะแนนเยอะกว่าเดิมแค่คะแนนเดียว ต้องทำให้กลับไปเหมือนเดิม
บอกว่าตัวเองไม่ผิดงั้นเหรอ
ทำลายชีวิตของคนอื่น ยังบอกว่าตัวเองไม่ผิดอีกเหรอ
แล้วเคล่ะคะ
เคสบายดีมั้ย
ขนาดหนูไปขโมยของแม่ยังไม่สนใจเลย
แท็บเล็ตของยองแจ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย